Eric Kalsbeek
26.09.2019

3D, WAT KEN JE D’R MEE?

Header (10)

Bij RauwCC leef ik tegenwoordig bijna in de 3D-software genaamd Cinema 4D. Waar ik een jaar of twee geleden zo af en toe eens een 3D-afbeelding of kort filmpje maakte, zet ik nu maandelijks minimaal één of twee volledige motion graphics in elkaar. Losse 3D-klussen ernaast niet meegeteld. Een verschuiving van de traditionele 2D-workflow die we jaren geleden hanteerden, maar in mijn optiek een noodzakelijke. 

Sneller maar goedkoper
Een paar jaar geleden was het nog ondenkbaar een volledig in 3D gemaakte video te realiseren binnen de budgetten van nu. Dit zat hem vooral in de kosten van de hardware, de tijd die ge­ïn­ves­teerd moest worden in het creëren van de ‘assets’ (objecten of onderdelen, red.) en het uit­ein­de­lij­ke renderen, het frame-voor-frame berekenen van het uit­ein­de­lij­ke resultaat van de 3D-scene.

Ook voor kleinere spelers
Door de opkomst van toe­gan­ke­lij­ker software en nieuwe, snellere manieren van renderen via de GPU (videokaart) is die drempel een heel stuk lager geworden. Zo werd het ineens mogelijk voor kleine teams om werk te verzetten dat gelijk staat aan het werk van de grote jongens. Deze trend zet zich voort, de drempel wordt steeds lager en het pro­fes­si­o­neel gebruik van high-end 3D ligt nu ook voor de kleinere spelers binnen handbereik.

Breed inzetbaar
Bij RauwCC maken we motion graphics in 3D, maar daar houdt het niet bij op. Drie­di­men­si­o­na­le graphics zijn een veelzijdig medium en we zien steeds meer mo­ge­lijk­he­den om dit breed toe te passen. Hieronder licht ik enkele toe­pas­sin­gen toe. 

360º-video
Voor Deloitte maakten we deze 3D-motion graphic die je met een VR-bril kan bekijken. Nog geen in­ter­ac­tie­ve VR-wereld waarin je vrij rondloopt - dat is een volgende stap - maar een in­no­va­tie­ve manier van sto­ry­tel­ling. Deze video bracht nieuwe uit­da­gin­gen met zich mee, zoals het vertellen van een lineair verhaal in een non-lineaire omgeving. 

3D-scans
Het di­gi­ta­li­se­ren van fysieke objecten via pho­to­gram­me­try is een zeer effectieve manier om een 3D-database van producten aan te leggen. Door middel van een reeks foto’s die rondom het object (of de persoon) worden gemaakt, genereert een stukje software op basis van kleur­in­for­ma­tie en een ‘point cloud’ (een ver­za­me­ling punten in een 3D-omgeving) een 3D-model. Deze objecten kunnen vervolgens in elke denkbare setting of scenario worden geplaatst en ge­ma­ni­pu­leerd voor het gebruik in video’s of virtuele fotoshoots. Dit biedt enorme flexi­bi­li­teit. 

Productvisualisatie
Na het bedenken van een corporate identity of een fysiek product is er niets mooier om hiervan een 3D-vi­su­a­li­sa­tie te pre­sen­te­ren. Zo toon je een zeer re­a­lis­ti­sche weergave van het eind­re­sul­taat, voordat er ook maar iets in productie is genomen. Dit is niet alleen handig en fijn voor de op­dracht­ge­ver om een visuele preview te krijgen, maar ook een extra stap in het proces om het eind­pro­duct tot in de puntjes te kunnen finetunen. 

Compositing
Ook is het steeds mak­ke­lij­ker om 3D-objecten in een 2D-omgeving te plaatsen, zoals een foto of video. Deze kan gewoon met bij­voor­beeld een iPhone geschoten zijn. Een toffe toepassing is bij­voor­beeld het plaatsen van nieuwe meubels in een kamer of gewoon lekker gek zwevende gouden ballen in een zwembad. De toe­pas­sin­gen zijn eindeloos.

What’s next? 
Ik ben nooit uitgeleerd en er staat nog een hoop op mijn wen­sen­lijst­je. Ik ben momenteel bezig met ‘sculpting’ in 3D, met software genaamd Zbrush. Zie het als kleien of beeld­hou­wen in 3D. Daarnaast staan special effects (met Houdini) en uit­ein­de­lijk Virtual Reality (met Unity of Unreal Engine) op de planning.

Meer blogs