27.09.2019

VAN TV NAAR FB

Illustratie_Blog_Nikki_2560x1167-80

Nikki maakte een carièrreswitch. Van video’s editen voor Hart van Nederland naar video’s editen voor social media. Dat is nogal wat anders. Zo ervaart zij de vijf grootste verschillen.

Als video-editor ben je af­han­ke­lijk van veel externe factoren. Zo speelt de hoe­veel­heid tijd die je hebt voor een montage een grote rol. Maar ook het materiaal dat je tot je be­schik­king hebt en natuurlijk de doelgroep en het platform waarvoor je het eind­pro­duct maakt. Vandaar dat mijn werk voor FB zo anders is als voor tv.

1. Regeltjes 
Wat veel mensen zich misschien niet realiseren is dat content voor televisie aan een hoop technische eisen moet voldoen. Zo mogen de kleuren op televisie niet boven of onder bepaalde waardes uitkomen en moet geluid altijd superstrak afgemixt zijn. Ook moet je er op letten dat je on­der­ti­te­ling en graphics op de juiste plek staan. Er zijn zogenaamde ‘title-safe’-kaders waarin je teksten veilig zijn. Vallen ze hier buiten, dan kan het op bepaalde televisies zo zijn dat er een deel van het beeld wordt afgesneden. Daar heb je op social geen last van. Als je online wel eens meerdere filmpjes van ver­schil­len­de makers achter elkaar kijkt, merk je al gauw dat er bij­voor­beeld behoorlijk wat verschil zit in hoe hard het geluid is. Ook de ‘veilige kaders’ zijn voor social niet van toepassing want op je computer- of te­le­foon­scherm worden er geen stukken afgesneden.

Wél moet je er bij social rekening mee houden voor welk platform je je video maakt, want elk heeft zo zijn eigen ideale beeld­ver­hou­ding. Neem bij­voor­beeld ‘net niet vierkant’ (4:5) voor Instagram, maar weer verticaal (9:16) voor IGTV of Instagram Stories. Daar had ik bij tv dan weer geen last van.

2. Nopes
Afgezien van de echte ‘regels’ zijn er ook een aantal ‘not dones’ op tv waar je op social nog best mee weg komt. Neem bij­voor­beeld de zogenaamde zwarte of vuile frames. Dit zijn eigenlijk kleine foutjes in je montage. Stel je voor: shots ABC liggen naast elkaar in je tijdlijn (de plek in je mon­ta­ge­pro­gram­ma waar alles aan elkaar geplakt wordt). Zit er een spatie tussen je shots, dus A BC, dan is er sprake van een zwart frame. Op dat moment zie je dus even helemaal geen beeld. Wil je van A naar C snijden (dus B niet wilt gebruiken) maar wisselt shot A nog net naar shot B voordat je naar C gaat, dus AbC, dan spreken we van een ‘vuil frame’.

Bij mijn voormalige baan bij Hart van Nederland werd je montage meestal nog gecheckt door de mensen van de regie voordat deze daad­wer­ke­lijk te zien was voor een miljoen mensen. Door tijdgebrek wilde dit er echter nog wel eens bij inschieten. We keken altijd met z’n allen de uit­zen­din­gen, natuurlijk leuk om je eigen werk op tv te zien. Als er dan een ‘zwart’ of ‘vuil frame’ voorbij kwam mocht je je wel even schamen. Online zijn dit soort dingen ook niet de bedoeling, maar je komt er wel wat sneller mee weg. Social content kan zo snel en snappy zijn dat dat soort ‘foutjes’ niet eens worden opgemerkt. Ik merk dat het mij nog steeds triggert als ik ze tegenkom, maar veel mensen zien het niet eens.

3. Jump cuts
Afgezien van de echte ‘regels’ zijn er ook een aantal ‘not dones’ op tv waar je op social nog best mee weg komt. Neem bij­voor­beeld de zogenaamde zwarte of vuile frames. Dit zijn eigenlijk kleine foutjes in je montage. Stel je voor: shots ABC liggen naast elkaar in je tijdlijn (de plek in je mon­ta­ge­pro­gram­ma waar alles aan elkaar geplakt wordt). Zit er een spatie tussen je shots, dus A BC, dan is er sprake van een zwart frame. Op dat moment zie je dus even helemaal geen beeld. Wil je van A naar C snijden (dus B niet wilt gebruiken) maar wisselt shot A nog net naar shot B voordat je naar C gaat, dus AbC, dan spreken we van een ‘vuil frame’.

Bij mijn voormalige baan bij Hart van Nederland werd je montage meestal nog gecheckt door de mensen van de regie voordat deze daad­wer­ke­lijk te zien was voor een miljoen mensen. Door tijdgebrek wilde dit er echter nog wel eens bij inschieten. We keken altijd met z’n allen de uit­zen­din­gen, natuurlijk leuk om je eigen werk op tv te zien. Als er dan een ‘zwart’ of ‘vuil frame’  voorbij kwam mocht je je wel even schamen. Online zijn dit soort dingen ook niet de bedoeling, maar je komt er wel wat sneller mee weg. Social content kan zo snel en snappy zijn dat dat soort ‘foutjes’ niet eens worden opgemerkt. Ik merk dat het mij nog steeds triggert als ik ze tegenkom, maar veel mensen zien het niet eens.

4. Snel, sneller, snelst
Naast dat het kort moet zijn, moet online content ook vooral niet teveel tijd kosten om te maken. Dus niet te lang nadenken over wat er geschoten moet worden, geen lange draaidagen en vooral ook niet te lang bezig zijn met de montage. Dit heeft zo zijn voor- en nadelen. Enerzijds kun je namelijk heel snel content realiseren en daarmee relevant en in­te­res­sant blijven. Aan de andere kant kan het ten koste van de kwaliteit gaan. Vaak kan het zelfs in de montage tijd schelen als er vóór het draaien uit­ge­brei­der is nagedacht over hoe de video er uit­ein­de­lijk uit moet komen te zien.

Nu monteerde ik voor live-televisie en moest die montage écht wel af zijn voor de uitzending. Het tempo lag dus behoorlijk hoog. Het grote verschil was dat er een gigantisch team sa­men­werk­te om die uitzending uit­ein­de­lijk voor elkaar te krijgen. Een redactie die nadacht over de inhoud, sa­men­stel­lers of ver­slag­ge­vers die de verhalen al gro­ten­deels hadden klaar­ge­legd en editors die de montages afmaakten. Wij maakten met een team van dertig man in negen uur een uitzending van een half uur. Nu heb ik soms in mijn eentje drie uur voor een montage van drie minuten.

5. Diversiteit
De content die ik nu maak is ontzettend divers. De ene dag maak ik een soort mi­nido­cu­men­tai­res over de helden bij zorg­in­stel­ling Laurens, dan knip en plak ik de vlogs van studenten van bouw­op­lei­ding SPB aan elkaar en de volgende dag monteer ik Liesbeth’s pre­sen­teer­kun­sten in de nieuwste RotterGems. Geen dag is hetzelfde.

Ik monteerde fulltime voor Hart van Nederland dus de content die ik daar maakte, hoewel af­han­ke­lijk van het onderwerp, was nagenoeg dagelijks hetzelfde. Er zijn natuurlijk een heleboel video-editors die als freelancer aan ver­schil­len­de projecten werken, maar nu heb ik het allebei: di­ver­si­teit én vastigheid. I love it.

Meer blogs